JELITO DRAŻLIWE


jelito grube
jelito grube

 

Zespół jelita drażliwego,

jest to przewlekłe zaburzenie funkcjonalne charakteryzujące się nadpobudliwością jelita grubego. Typowymi objawami są bóle, zaparcia naprzemiennie z biegunkami, wzdęcia, mdłości. W badaniu palpacyjnym stwierdza się tkliwość okrężnicy wstępującej, zstępującej lub esicy, a także zmienioną konsystencję tkanek- najczęściej stwardnienie. Podkreśla się silny związek ze stresem, który zdecydowanie nasila dolegliwości.

Przestymulowanie układu współczulnego nie ogranicza się jednak tylko do jednego narządu, lecz zmienia metabolizm całego ciała. Podstawowym zadaniem reakcji stresowej jest przygotowanie organizmu do walki lub ucieczki. W sytuacji zagrożenia nie potrzebujemy takiej funkcji jak trawienie, więc zaopatrzenie układu pokarmowego zostaje ograniczone na rzecz bardziej przydatnych wówczas mięśni, wątroby czy serca. Z tego powodu, przy przewlekłym napięciu, w narządach wewnętrznych dochodzi do poważnych zaburzeń funkcjonalnych. Upośledzony drenaż prowadzi do zatrucia metabolitami, co drażni zakończenia nerwowe wywołujac stan zapalny i ból . Dochodzi również do zagęszczenia i zastoju płynów tkankowych. Z powodu zwiększenia ich lepkości utrudnione jest poruszanie się narządów względem siebie , co prowadzi do sklejeń i zrostów. Zaburza to ruchy własne narządów, niezbędne do ich prawidłowego funkcjonowania. Po pewnym czasie, nawet wobec ustąpienia stresora, nie jest już możliwy samodzielny powrót do pełnej funkcji.

Nie ma skutecznej farmakoterapii, jedynym wyjściem jest manualne poruszenie tkanek, przywrócenie prawidłowego drenażu i zaopatrzenia nerwowo-naczyniowego. Aby leczenie było zadowalające nie wystarczy praca w obrębie zajętego narządu, konieczne jest wyrównanie wszystkich systemów, a przede wszystkim obniżenie napięcia układu wegetatywnego. Trwałą poprawę zdrowia może przynieść tylko działanie wielostronne, całościowe.

Potrzebne jest również zaangażowanie ze strony pacjenta, zmiana trybu życia, diety, redukcja stresu. Zaniedbanie leczenia prowadzi do upośledzenia wchłaniania oraz powstania niedoborów wielu ważnych dla życia witamin i mikroelementów. Skutkuje to zaburzeniami odporności , osłabieniem organizmu i podatnością na zachorowania.

Bibliografia:

"Vademecum lekarza ogólnego" pod redakcją W.Bruhla i R.Brzozowskiego

" Dlaczego zebry nie mają wrzodów?" Robert M.Sapolsky

"Osteopatia wisceralna" Michel Puylaerd D.O. materiały szkoleniowe OSD

"Crash Course - gastroenterologia" Christopher Fox Martin Lombard Emma Lam red. wyd. pol. Stanisław KonturekAntoni Gabryelewicz Maciej Gonciarz